Sint Mauritiuskerk

Deze (nieuwe) Sint Mauritiuskerk werd in 1956 gebouwd voor de Rooms-Katholieke parochie. De Dorpskerk aan de Dorpsstraat was voor de Reformatie (ca. 1517) oorspronkelijk een katholieke kerk. De oude kerk heette toen ook Sint Mauritius en wordt nu soms de "oude" Mauritius genoemd.

Monumentaal
De Rooms-Katholieke Sint Mauritiuskerk en bijbehorende pastorie dateren uit de tijd van de Wederopbouw na de oorlog. Het geheel bestaat uit de kerk, de pastorie en een school, waarvan de laatste niet tot het gemeentelijk monument behoort.
De kerk heeft een rechthoekige plattegrond met een driezijdige apsis aan de oostzijde. De opbouw doet denken aan de vroegchristelijke basilica’s. De voorgevel van de kerk is asymmetrisch met links een klokkenstoel. De ingangspartij bestaat uit een dubbele paneeldeur met daarboven een nis met een beeld van Sint Mauritius. De geveltop van het middenschip heeft een dichtgezet rondboogvenster. Zowel de linker- als rechtergevel heeft aan het begin een zijingang en daarna diverse vensters in zowel de zijbeuken als de gevel van de lichtbeuk, die zijn voorzien van glas-in-loodramen. De achtergevel is bijna geheel blind uitgevoerd.
In het interieur zijn diverse originele elementen terug te vinden, zoals de rondboogarcade op ronde kolommen en een casettenplafond (een plafond bestaande uit regelmatige vierkante vakken). Voor de halfrond apsis staat het altaar.

Nieuwe eigenaar
In 2014 is de "nieuwe Mauritius" door de parochie Het Levend Water gesloten en werd het kerkgebouw plus naastgelegen basisschool verkocht. De nieuwe eigenaar, de Vrije Evangelische Armeense Christengemeente (VEC) is een groeiende Armeense kerkgemeenschap.  De leden van dit kerkgenootschap wonen verspreid over heel Nederland. Anders dan andere Armeense kerken is de eredienst niet oosters-orthodox van aard maar evangelisch. De voertaal is vaak Russisch.