Imbosch

De naam Imbosch, of Imbos, verwijst naar de aanwezigheid van bijen. "Immen" zijn "bijen", zoals in "imker", bijenhouder. De naam komt al in 1721 voor op een kaart met de bezittingen van baron Torck, Vrijheer van Roosendael. Het gebied lag in de noordoostelijke hoek van zijn grondgebied.

Bouwerij Den Imbosch 
Baron A.L.A. Torck liet hier op de heide in 1764 de eerste huizen bouwen. Hier woonden enkele bosarbeiders met hun gezinnen. Ze hadden tot taak de omliggende gronden te ontginnen. Hun loon ontvingen ze in grotendeels in natura: ze hoefden geen huur te betalen, maar op enkele akkers op de omliggende gronden mochten ze hun voedsel verbouwen. Op oude kaarten is goed te zien hoe groot het landbouwgebied rondom de enclave was. Er was eten genoeg voor mens en bij!

Afgelegen
De nederzetting telde in 1866 ongeveer 45 personen, maar zou later haar functie als ontginningsnederzetting geleidelijk verliezen.
Het nog altijd aanwezige 7 km lange kerkpad verbond de Imbosch met de kerk en de dorpsschool van Rozendaal.

In 1938 besloten de erven Van Pallandt om de grond en gebouwen te verkopen aan Natuurmonumenten. Dat stond in verband met verminderde inkomsten uit de bosontginning en hoge succesierechten na het overlijden van hun vader in 1932.

In de oorlog lag de nederzetting in "Sperr-gebiet". J.A. Slempkes schreef hierover in Rozendaals Rampentijd (1946). De afgelegen plek en de bosrijke omgeving hebben diverse schrijvers inspiratie gegeven voor verhalen.

Een dubbele arbeiderswoning is afgebroken. Het huis met de jachtkamer, de boerderij en de overige daglonershuizen worden nog altijd bewoond, nu door particulieren.

Voor meer informatie: klik op Documenten onder de foto"s rechtsbovenaan.
Zie ook De Imbosch, monument in een (natuur)monument, door M.J. Matser.