Voormalige Boerderij Elijzen

De boerderij met schuur is in het begin van de 20e eeuw gebouwd op de plaats van een oudere boerderij; de schuur volgde kort nadien. De naam Elijzen is die van de laatste bewoners.

In de loop van de 20e eeuw werd een boerenbedrijf ongewenst geacht vanwege de ligging in een waterwingebied. Het pand is in 1992 en 1995 verbouwd ten dienste van een museumfunctie voor het waterleidingbedrijf. Omstreeks 2024 kwam herbestemming in discussie.

Geschiedenis
De boerderij ligt mooi in het glooiende dal, net als de naburige boerderij Wijlhuizen. Rond 1817 lag op beide plaatsen al een boerderij, eigendom van de kasteelheer van Rosendael.

Het huidige pand is in het begin van de 20e eeuw opnieuw opgetrokken. Het is gepleisterd en wit geschilderd, met uitzondering van de voorgevel in schoon metselwerk. Het zadeldak staat tussen topgevels. De voorgevel heeft links de ingang met bovenlicht, rechts twee vensters met luiken. De deuren van de deel in de achtergevel zijn vervangen door een gewone deur. De gevel heeft enige muurankers. De rechterzijgevel is wat hoger opgetrokken dan bij oudere boerderijen gebruikelijk is. Daardoor past hier een zij-ingang.

Monument
Midden in het voorhuis is de woonkamer met de stookplaats. Rechts en links hiervan bevinden zich kleine vertrekken. Achter het linker vertrek ligt nog een kamertje, waaronder een kleine kelder. De deel bevat het enige gebint: een grenen ankerbalkgebint, misschien uit een voorgaande boerderij.

De forse schuur, rechts achter de boerderij, stamt uit de eerste helft van de 20e eeuw. Hij heeft net als de boerderij een zadeldak tussen twee topgevels, voorzien van windveren. Diverse vroegere deuren en vensters zijn gedicht. Het laadluik voor de zolder bleef wel bewaard.

Er zijn in 2025 plannen in gang gezet voor vernieuwing van de waterwinning. De veranderingen hebben ook gevolgen voor dit pand.

Klik voor gegevens van de Rijksdienst voor Cultureel Erfgoed op Documenten onder de foto’s rechtsbovenaan.