De Gelderse Toren is het hoofdgebouw van een monumentaal complex. In oorsprong was het een zware, ronde verdedigingstoren in de uiterwaarden van de IJssel. Van oudsher was de locatie, met een voor ons onbekend bouwwerk, eigendom van de graven van Zutphen. Later kwam het door vererving in het bezit van de graven Van Gelre, die later hertogen werden.
De Gelderse Toren is in 1868 herbouwd in middeleeuwse stijl met neogotische en neoromaanse elementen naar ontwerp van Jan Brink Evers. Het is een rijksmonument. Het gebouw valt op door zijn eenvoudig, harmonieuze architectuur. Het omliggende landgoed wordt beschermd vanwege zijn cultuurhistorische en landschappelijke waarde.
Historie
De eerste bekende bewoning dateert van voor 1179, maar de fundamenten van de huidige toren dateren uit de 13e eeuw.
In 1535 werd de toren grotendeel afgebroken en door Karel van Gelre herbouwd tot verdedigingstoren.
In 1718 was de buitenplaats eigendom van de familie Van Rhemen en omvatte onder andere weilanden, bouwland en gronden aan beide zijden van de Soerensebeek.
Rond 1844-1846 werd het landschap heringericht en werd een nieuw koetshuis gebouwd. In 1868 werd de vervallen toren herbouwd door architect Jan Brink Evers.
In de late 19e eeuw volgden nieuwe bijgebouwen, een orangerie en verbeteringen in de waterhuishouding. In 1921 werd de toren aangekocht door de baron J.S. Wurfbain. Ook daarna, sinds 1979, is het landgoed met bebouwing in het bezit van particulieren, die de toren bewonen.
Klik op het document onder de foto’s rechtsboven voor een volledige beschrijving van de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed.
Complex
Het complex De Gelderse Toren is een rijksmonument en bestaat uit een groot aantal onderdelen:
(
Harenberg, Jan
© CC BY-SA
)
(
Onbekend
© Beperkt openbaar, naamsvermelding
)
(
Onbekend
© Beperkt openbaar, naamsvermelding
)
(
Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed
© CC BY-SA
)
(
Koning, J.P. de
© CC BY-SA
)
(
Verbeek, Michiel
© CC BY-NC-ND
)