Fabrikantenvilla Sperata

Deze fabrikantenvilla met tuinhek en schuurtje is gebouwd rond 1830 en bestond oorspronkelijk uit één bouwlaag. Rond 1858-1860 is er een tweede bouwlaag opgezet toen de steenfabrikant en leerlooier Hendrikus Avelingh het huis had gekocht. Nog weer later werd de steenfabrikant Terwindt eigenaar.

Meer over het pand
Het huis heeft een voorplein met een gietijzeren spijlenhek met draaiende delen. Aan de achterzijde ligt een diepe tuin die grenst aan de tuinen van de panden Hendrikus Avelinghstraat 1 en 3. De tuin heeft een kleine boomgaard. Links van het huis staan enkele oude bomen: eiken, beuken, essen en kastanje. Het pand heeft een laag witte sierpleister.

Waarschijnlijk werd rond 1900 het huis aan de achterzijde verlengd. Er werden twee serres toegevoegd en het pand kreeg een hogere kap met aan de voorzijde een forse dakkapel, voorzien van windveer en makelaar (houten spits). De linker zijgevel heeft een grote houten serre met plat dak en houten balustrade. De achtergevel heeft een serre zonder balkon. De tuin is vanuit het huis toegankelijk via een dubbele schuifdeur. De rechter zijgevel heeft een aanbouwtje met lessenaar dak, Tuile du Nord pannen en een nieuwe deur. Onder de keuken bevindt zich een kelder.

Interieur
Het huis telt 18 kamers en in de gang, het trappenhuis en de keuken bevinden zich intacte tegelwanden en vloeren in verschillende motieven. Het interieur is bijzonder: op de vloer liggen opmerkelijke tegels en de betegelde lambriseringen uit de periode 1880-1920 zijn goed bewaard gebleven.
De tegels in de gang zijn voorzien van motieven uit de neogotiek. Het kan zijn dat de kunstenaar Labouchère de tegels zelf heeft aangebracht. Ze zijn een voorbeeld van Nieuwe Kunst, de Nederlandse variant van de art nouveau of Jugendstil. De keuken heeeft tegels in eenvoudige Delfts blauw-tinten en originele kasten en een pomp.

Achter het pand staat een schuur, mogelijk in oorsprong een restant van een oude boerderij. In de achtertuin bevindt zich nog een schuurtje. Een deel daarvan werd vroeger gebruikt als koetshuis.

De eclectische bouwstijl uit het derde kwart van de negentiende eeuw komt in dit huis goed tot uiting. Het huis ligt vlakbij het station en aan de spoorwegovergang waardoor er sprake is van situeringswaarde.

Nieuwe bestemming Het pand is in 2021 verkocht. De nieuwe eigenaren verbouwden het interieur en maakten het geschikt als B&B. Zij hebben toestemming gekregen het interieur te veranderen, maar de buitenkant van het pand moet in dezelfde staat blijven.