De RK kerk Onze Lieve Vrouw Visitatie in de Emmastraat is een beeldbepalend gebouw en het is dan ook een rijksmonument. In 1884 gaf de bekende architect P.J.H. Cuypers advies over het ontwerp van deze neogotische kerk, nadat bestek en voorwaarden waren opgemaakt door zijn leerling J.W. Boerbooms. De kerk is ingewijd op 8 juni 1885.
Het gebouw
Boerbooms kreeg de opdracht van bouwpastoor F.J.E. Koene. De kerk is de opvolger van een uit 1847 daterende kleine "waterstaatskerk" die links van de kerk stond, ongeveer op de plek van de oude pastorie. In 1926 werd rechts van de kerk een nieuwe pastorie gebouwd. De oude pastorie deed vanaf dat moment dienst als zusterhuis.
De kerk werd voorlopig ingericht met meubilair uit het oude gebouw, maar er werd al gerekend met verbeteringen. Tot omstreeks 1920 is de kerk verder verfraaid met o.a. gebrandschilderde ramen en een uurwerk. De kruiswegstaties werden geschilderd door Wijnand Geraerdts.
De kerk heeft in 1957 in de steigers gestaan en is tussen 2010 en 2015 geheel gerestaureerd. Bij de laatste restauratie is een ander orgel aangebracht.
In het stiltecentrum bevindt zich een raam dat herinnert aan het neerstorten van een V1 in Velp.
De toren heeft nog deel uitgemaakt van een netwerk van “Rijks Driehoekmetingen”. In de toren zit nog een ijkpunt van die meting, vlak bij de zij-ingang.
De Velpse parochie
Na de Reformatie verloren de Velpse rooms-katholieken hun kerk, de Oude Jan. Ze moesten zich tevreden stellen met tijdelijke oplossingen. In de 18e eeuw was er een noodkerk in een boerderij bij de Overhagenseweg.
Omstreeks 1880 was de parochie Onze Lieve Vrouw Visitatie flink gegroeid, tot 1200 zielen. Er werd niet alleen een nieuwe kerk gebouwd - er volgde een periode van groei en bloei van de parochie. Het kerkbestuur stichtte eigen scholen en er was sprake van jeugdwerk en veel levendige verenigingen. Voor deze activiteiten werden diverse ruimtes gebruikt, o.a. het Canisiushuis en het voormalige brandspuithuisje naast de pastorie.
Onder de opvolgers van pastoor Koene moeten de pastoors Schaars en Weenink genoemd worden. Pastoor Schaars werd in WO II weggevoerd naar Dachau, maar overleefde. Zijn assistent, pater Campman, keerde niet terug uit het kamp.
Groei en krimp
In de naoorlogse jaren groeide de parochie zo sterk, naar meer dan 2000 zielen, dat een tweede parochie werd gesticht rond de nieuwe Christus Koningkerk.
Door de toenemende ontkerkelijking is in de 21e eeuw een heel andere situatie ontstaan. De Christus Koningkerk is afgebroken. De kerk aan de Emmastraat functioneert nog steeds, maar de parochie is gekrompen en van het uitgebreide verenigingsleven is niet veel overgebleven.
De kerk behoort nu met verschillende kerken in Arnhem tot de Sint Eusebius parochie.
(
Onbekend
© Onbekend
)
(
Onbekend
© Onbekend
)
(opmerking: Gefotografeerd voor: De 19de-eeuwse kerkelijke bouwkunst in Nederland, drs. H.P.R. Rose
(
Onbekend
© Onbekend
)
(opmerking: Gefotografeerd voor: De 19de-eeuwse kerkelijke bouwkunst in Nederland, drs. H.P.R. Rose
(
Onbekend
© Onbekend
)
Interieur, overzicht richting het westen
(
Onbekend
© Onbekend
)
Overzicht noordgevel met kerktoren
(
Onbekend
© Onbekend
)
Overzicht westgevel met kerktoren
(
Onbekend
© Onbekend
)
(
Onbekend
© Onbekend
)
(
Onbekend
© Onbekend
)
(
Onbekend
© Onbekend
)
(
Onbekend
© Onbekend
)
(
Onbekend
© Onbekend
)
(
Onbekend
© Onbekend
)
(opmerking: Gefotografeerd voor Het Historische Orgel in Nederland 1840-1849) (2000)
(
Onbekend
© Onbekend
)
(
Verbeek, Michiel
© Onbekend
)