Steenbakkerij Den Durk

Henricus Avelingh uit Velp vroeg in 1839 vergunning aan om een steenbakkerij op te richten in de uiterwaard bij de Schaapdijk, ten zuiden van de boerderijen De Groote Durk en De Kleine Durk.

De steenbakkerij had waarschijnlijk voorgangers in de vorm van kleine tijdelijke veldovens. Deze werden meestal vlak bij de kleiputten aangelegd. Later maakte men U-vormige vaste veldovens met dikke muren, waarbij de laatste muurkant pas dichtgemaakt werd als de partij te bakken stenen gestapeld was. Zoiets moet ook Den Durk geweest zijn.

In 1851 werkten er 30 arbeiders op de steenbakkerij. Het was zwaar en seizoensgebonden handwerk. Uit een oudkrantenbericht blijkt dat er ontevredenheid bestond over de salariëring in het weekend. Er moest altijd 1 man op zaterdagmiddag en zondag aanwezig zijn in verband met brandgevaar. Men kreeg alleen voor de zondag f 2.50 vergoed.

Latere eigenaars
Coenraad Cornelis en Tieleman Avelingh waren de eigenaars, zonen van de stichter Henricus. Hun broer Frederik werd later ook vennoot. Ze hadden meerdere bedrijven, zoals blijkt uit concessie-aanvragen tussen 1853 en 1875 in Gelders Archief, voor steenbakkerijen resp. te Westervoort, Rosendaalsewaard en Gasthuiswaard Velp en een leerlooierij in Velp.

In 1911 was Gerrit Avelingh de eigenaar, een neef van Coenraad Cornelis en Tieleman.
In de crisisjaren ging het niet goed met de steenbakkerijen. Wie niet moderniseerde, verloor zeker de concurrentie. Volgens de registers van de Kamer van Koophandel werd het bedrijf in 1935 uitgeschreven, maar oude foto’s van de afbraak geven 1933 aan.